18 Mar

MEKTUP YAZDIM SANA. HAYDİ OKUSANA

Ne çok özlemişim çocukluğumu. Keşke demek hiç istemezdim oysa.
Bunları sana yazarken; bir kitaba ancak birkaç anımızı sığdırdığımız, yaşarken asırlar boyu süren geçmişimizin, pişmanlıklarımızın hançer gibi yüreğimize saplanışı…
Evrenin herhangi bir yerindeyim. Sen? Dur! Anlatma! Seni bıraktığım yerde olmadığını biliyorum. Kaç kalbe girdin, kaç yürek yaraladın? Oysa benim yaşadığım bütün aşkların kapıları sana açıldı. Hangi odacığındaydın yüreğimin? Nasıl saklandın bunca yıl?
Ben tam buralardan giderken, sırlarımla dolu yaşamımı toprağa gömmeye hazırlanırken neden odacığın kapısını araladın? Yoksa biliyor muydun asırlarca seni beklediğimi?
Öyle geç oldu ki artık.
Yaşamın havası zifiri karanlığa dönüyor, bak! Az sonra dünyanın sesi çınlayacak kulaklarımda. Şafak vaktinin yeşil ışığı yanmayacak…
Dünyanın herhangi bir ülkesinde, herhangi bir kentinde, herhangi bir sokağında düşüncelerimde seni adımlarken, yok oluyorum.
Haydi gel! Şu sandalyeye sen otur, ötekine de ben. Anlat bana!
Çılgın dalgaların beyaz köpüğünden söz et bana. Konuşmayı sevmiyorsun belli.
Ben çığlıklarımı sessizce büyütürken içimde gökyüzü paramparça yeryüzüne dökülüyor.
Bak! “Melancolie” damarlarımıza akıyor Peppino Di Capri’nin sesinden…
Hangi zamanın hüzne vuruşudur bu? Bir eylüle varır mı daha yüreğim?
Sen benim sevgi dolu geçmişim; gittiğimde ben koşarak bana gelir misin?
Haydi anlat bana! Hangi çınarın altında bekleyeceksin beni? Hangi yandan çarklıya bindireceksin yaşanmamış öykümüzü?
Sen bana geldiğinde geleceğimin yakarışı olacaksın.
Ne çok geç kalmışız biz birbirimize.

Tülin Dursun QURENSE 28 EYLÜL 2016 (Spain)

Yorum Yap

© 2017 Bu Bir Tülin Dursun Delice Paylaşım Sitesidir! | Yazılar (RSS) and Yorumlar (RSS)