12 May

DON QUİJOTE

Ölümsüz gençliğin şövalyesi, ellisinde uydu yüreğinde çarpan aklına.
Bir temmuz sabahı fethine çıktı;
Güzelin, doğrunun ve haklının.

Önünde şirret, aptal devleriyle dünya,
Altında mahzun fakat kahraman Rosinantes.

Bilirim;
Hele düşmeye gör hasretin hallisine,
Hele bir de tam okka, dört yüz dirhemse yürek;
Yolu yok!
Yolu yok Don Quijote’m benim,
Yolu yok!
Dövüşülecek!
Hem de yel değirmenleriyle dövüşülecek.
Haklısınız.
Elbette sizin Dulcinea’nızdır en güzel kadını yeryüzünün.
Siz elbette bezirgânların
Suratına haykıracaksınız bunu.

Alaşağı edecekler sizi,
Bir temiz pataklayacaklar.
Fakat siz yenilmez şövalyesi susuzluğumuzun;
Bir alev gibi yanmakta devam edeceksiniz
Ağır, demir bir kabuğun içinde.
Ve Dulcinea bir kat daha güzelleşecek…

DELİCE’ ye
Adı bende…

Yorum Yap

© 2018 Bu Bir Tülin Dursun Delice Paylaşım Sitesidir! | Yazılar (RSS) and Yorumlar (RSS)